De laatste ooi die moest lammeren verraste mij op de ochtend voor mijn werk.
Bij het honden uitlaten werd mijn aandacht getrokken door een hoog aanhoudend gemekker. Ik dacht eerst dat een van de lammeren zijn moeder kwijt was, maar toen zag ik dat in de buurt van de laatste ooi die nog werpen moest een lammetje luidkeels mekkerde, nog nat van de bevalling. De ooi had hier eigenaardig genoeg geen oog voor. Naast de ooi stond nog een mooi wit lammetje, dat rare zwarte ding wat zo'n herrie maakte, vond ze maar niks.
Gauw de twee lammeren opgepakt en aar de stal gebracht met moeders, en daar merkte ik al gauw, ze wilde die tweede niet. Ik moest haar stevig vasthouden om hem te laten drinken, maar zodra ik haar losliet bokte ze hem weg met haar horens. Dat werd dus ons fleslam, Brammetje. De este nachten toen het nog vroor, heeft hij in de bijkeuken in de bench geslapen, nu slaap hij in het stalletje en krijgt vijf keer daags de fles. Hij voelde zich eerst wat eenzaam tussen de schapen en lammeren, maar nu heeft hij gelukkig zijn plek gevonden in de groep.
Location:Thuis
